Sidi Ifni

Sidi Ifni was Spaans tot 1969, en dat is er nog aan te zien — blauw-witte artdecogebouwen op een bult boven zee, langzaam verwerend in de zilte lucht. De surf is een bijkomende reden om te komen, maar hij is er.

Het strand onder de stad vangt constante Atlantische deining, en de kust aan weerszijden heeft meer spots voor wie vervoer heeft. Het is open en vaak winderig, en mist is 's ochtends gebruikelijk.

De echte trekpleister is de stad: een Spaans koloniaal raster, een vervallen vliegveld, een plein met arcades, en een sfeer die je nergens anders aan deze kust vindt.

Praktisch gezien heb je vervoer nodig. Het stadsstrand is lopend te doen, maar de betere golven liggen verspreid langs de kust naar het noorden richting Mirleft en Legzira, en de surfkamp-busjescultuur die je daarheen brengt bestaat hier niet. Reken op wind de meeste middagen en op laaghangende bewolking die zelfs in een droge maand tot halverwege de ochtend boven de stad kan blijven hangen — die trekt op, maar verrast wie zo ver naar het zuiden is gereden in de verwachting van hitte. De prijzen zijn laag, de vis is goed en niemand heeft haast.

Overnachten in Sidi Ifni

Guesthouses in de oude Spaanse gebouwen, een paar hotels op de rand en eenvoudiger adressen beneden bij het strand. Twintig tot vijfenveertig euro voor een tweepersoonskamer, en de kamers die het geld waard zijn, zijn die met de balkons die de Spanjaarden bouwden. Dit is geen surfkampplaats: bed en board boek je apart.

Goed om te weten

Opnieuw vervoer: het dorpsstrand loop je, de rest niet. De kliffen van Legzira ten noorden zijn waar de meesten voor komen — een van de twee beroemde bogen stortte in 2016 in, dus kijk wat er nog staat voordat je er een dag omheen bouwt. Ochtendmist komt vaak voor en trekt meestal tegen de middag op.