Deze kust fotografeert ongewoon goed: rechter points waarvandaan je vanaf het land kunt schieten, bergen achter het water, en licht dat het laatste uur van elke dag goud wordt.
Waarom deze kust goed is voor fotografie
De points zijn de reden. Een rechter point rolt langs een kaap af, wat betekent dat je op die kaap kunt staan en de hele rit vanaf droog land kunt schieten. Bij een strandbreek zit je óf in het water óf je schiet van te ver.
De achtergrond helpt ook: de uitlopers van de Atlas liggen achter een groot deel van deze kust, dus brede opnamen hebben diepte in plaats van een vlakke horizon.
En het licht is betrouwbaar. Helder weer het grootste deel van het jaar, aflandige ochtenden die de golfwand schoon houden, en een gouden uur in de avond dat werkelijk goud is door stof in de lucht.
De beste uitkijkpunten, spot voor spot
Anchor Point: de wandeling over de kaap geeft je de hele golf van bovenaf, en op een grote dag is dit een van de beste gratis uitkijkpunten in het Marokkaanse surfen. Lange lens nodig.
Hash Point: schiet vanaf een dakterras in het dorp. Je zit dichtbij, je zit comfortabel, en je hebt koffie.
Panoramas: de weg boven de break kijkt recht op de piek neer. De hint zit in de naam.
Banana Point: de kaap geeft je de volle lengte van de rechter met het strand en de riviermonding erachter.
Imsouane: de cafés boven de baai kijken recht langs de golf, en door de lengte van de rit kun je één surfer een lange reeks lang volgen.
Timlalin: voor landschap in plaats van surf — duinen die doorlopen tot een klif boven de oceaan, het mooist in het laatste uur licht.
Instellingen die werken
Sluitertijd is de prioriteit. 1/1000 of sneller bevriest het spatwater; onder 1/500 krijg je bewegingsonscherpte op de lip. Bij twijfel: sneller, en ISO omhoog.
Een diafragma rond f/5,6 tot f/8 geeft genoeg scherptediepte om een bewegende surfer scherp te houden als je scherpstelling niet perfect is, en dat zal ze niet zijn.
Continue autofocus met tracking, en burstmodus. Surfen gebeurt in zo'n twee seconden en het goede beeldje is zelden het beeldje dat je gekozen zou hebben.
Spot- of centrumgerichte meting, want het water is fel en matrixmeting zal de surfer onderbelichten.
Belicht liever iets onder dan boven. Uitgebeten hoge lichten op wit schuim zijn niet te redden; schaduwen wel.
Lenzen, eerlijk gezegd
Vanaf het land wil je lengte. 200 mm is een minimum voor iets zinnigs, 300 tot 400 mm is waar surffotografie werkelijk woont, en zelfs dan wil je meer.
Een 70-200 is het praktische compromis voor een reiziger: bruikbaar, niet enorm, en prima bij de dichterbij gelegen spots zoals Hash Point en Panoramas.
Groothoeklenzen zijn voor werk in het water en voor landschap. Vanaf het strand leveren ze foto's op waarin de surfer een stipje is.
Neem je één lens mee en wil je surfbeelden, neem dan de langste die je hebt.
Schieten met een telefoon
Moderne telefoons doen het beter dan mensen verwachten, met twee kanttekeningen. Digitale zoom vernielt de kwaliteit, dus schiet op de natuurlijke brandpuntsafstand en snijd achteraf bij in plaats van in te zoomen. En gebruik de burstmodus, die de meeste telefoons verstoppen achter het ingedrukt houden van de sluiter.
De beste surffoto's met een telefoon gaan niet over surfen. Ze gaan over de weg naar het strand, planken tegen een muur, de omkleedhoek, het licht op het water om zeven uur 's ochtends. Fotografeer de reis in plaats van de golf en je telefoon doet het veel beter.
Een goedkope opzetlens is het niet waard. Een goedkoop statief voor de sterrenhemel in de woestijn absoluut wel.
Waterhuizen en het water in gaan
Vanuit het water schieten is waar surffotografie interessant wordt en waar de uitrusting duur wordt. Een fatsoenlijk waterhuis kost meer dan menig camera.
Een actiecamera in een eenvoudig huis is de betaalbare instap en levert werkelijk goede resultaten in de impactzone, precies waar een grote camera niet kan komen.
Ga je erin: zwemvliezen, een leash voor het huis, en een serieus begrip van de break. Met een camera en zonder plank in een line-up zitten die je niet kent, is hoe mensen gewond raken en hoe surfers geïrriteerd raken.
Vraag toestemming voordat je mensen van dichtbij in het water fotografeert. Het is hun sessie, niet jouw shoot.
Licht door de dag heen
Vroege ochtend: de schoonste omstandigheden, aflandige wind die de golfwand vasthoudt, en laag zijlicht. Het beste allroundvenster, en het valt samen met wanneer iedereen daadwerkelijk surft.
Midden op de dag: hard, vlak en onflatteus. Gebruik het voor detailopnamen, het dorp, texturen.
Late middag: het gouden uur is hier werkelijk lang en werkelijk goud. Schiet tegen het licht in voor silhouetten van surfers die het water in lopen, of met het licht mee voor warme kleur op de golfwand.
Na zonsondergang: vijftien minuten blauw licht die de meesten missen omdat ze al hebben ingepakt. De beste foto's van de dag ontstaan vaak dan.
Etiquette en de regels die ertoe doen
Vraag het voordat je mensen fotografeert, in het water en erbuiten, en accepteer een nee.
Fotografeer geen kinderen zonder dat een ouder aanwezig is en instemt.
In de soek en rond vissershavens fotografeer je iemands werkplek. Koop iets, of vraag het, of allebei.
Drones zijn in Marokko sterk beperkt en worden regelmatig aan de grens in beslag genomen. Bouw geen reis rond luchtbeelden.
En fotografeer je iemand tijdens het surfen, bied dan aan de foto op te sturen. Het kost je niets, het is verreweg de snelste manier om welkom te zijn in een line-up, en het is hoe de meeste surffotografen aan elke kust die ze bezoeken vrienden krijgen.
Bewerken, delen en de beelden die het waard zijn
Fotografeer in RAW als je camera dat toelaat. Surffotografie is contrastrijk – fel wit schuim tegen een donkere golfwand – en RAW geeft je de ruimte om beide terug te halen.
Bij het bewerken tellen twee aanpassingen het zwaarst: de hoge lichten omlaag en contrast toevoegen aan de golfwand. Weersta de neiging het water te verzadigen; de Marokkaanse Atlantische Oceaan is groenblauw en geen tropisch turkoois, en hem turkoois maken oogt nep.
Zet de horizon recht. Niets verraadt een amateurfoto sneller dan een scheve zee.
Snijd stevig bij. Een surfer die vijf procent van het kader vult, is een landschap met een stipje erin; snijd bij tot de surfer leesbaar is en de golf nog vorm heeft.
Over wat je bewaart: de technisch perfecte foto van iemand die je niet kent is minder waard dan de licht onscherpe foto van je vriend die voor het eerst opstaat. Zes dagen surfreis leveren misschien vier foto's op die iemand nog eens bekijkt, en dat zijn meestal niet die van golven.
Fotografeer de hele reis: de planken in het busje, de thee, de afdaling, de wetsuits aan de lijn, de gezichten aan tafel. Dat is het verhaal. De golffoto's zijn de leestekens.
Je apparatuur beschermen aan deze kust
Zand en zout zijn de twee dingen die hier camera's om zeep helpen, en ze komen samen met de wind mee.
Wissel zo min mogelijk van lens, en nooit op een strand met wind. Moet het toch, keer dan je rug naar de wind, houd de body omlaag en wees snel.
Een goedkope regenhoes doet dienst als zandhoes en weegt niets. Een UV-filter vooraan is een offer van 20 euro in plaats van een van 600.
Zoutnevel slaat neer op alles binnen vijftig meter van brekende golven, ook als je het niet voelt. Veeg body en lens aan het eind van elke dag af met een licht vochtige doek en droog ze daarna.
Houd zakjes silicagel in je tas; de vochtsprong tussen een koude ochtend en een hete middag veroorzaakt condens in lenzen.
Verpak voor de woestijn alles in ziplockzakken in je bagage. Fijn Saharazand kruipt in ritsen, knoppen en lensvattingen en komt er niet meer uit.
En maak dagelijks een back-up. Een telefoon, een laptop, een draagbare schijf – wat dan ook. Camera's vallen, kaartjes begeven het en tassen blijven in busjes liggen. Een week foto's is tien minuten per avond waard.